ندای ایرانیان فردا

قبل از هر سخن 11اردیبهشت روز کارگر وهمچنین 12اردیبهشت روزمعلم را به همه ی کارگران ومعلمین زحمت کش تبریک عرض می کنم وامیدوارم که مسئولین بیش از گذشته به مشکلات این دو قشر زحمت کش خصوصا کارگران عزیز توجه لازم را داشته باشند. من به دلیل داشتن  تجربه ی 9ساله وکار کردن در محیط کارگری کاملا به مشکلات این جامعه آگاه هستم و متاسفانه هر زمان که نزدیک انتخابات میشویم چه انتخابات مجلس وچه انتخابات ریاست جمهوری فقط از این قشر به عنوان ابزاری برای به دست آوردن رای بیشتراستفاده میشود و متاسفانه چه در دولت اصلاحات وچه در دولت نهم ودهم و همچنین در مجلس های کذشته بعد از انتخابات کارگران کاملا فراموش میشوند وتمام کسانی که در قبل از انتخابات شعار حمایت از کارگر سر می دادند بعد از انتخابات تمامی حامی کارفرما می شوند واین اتفاق در چند سال اخیر بیشتر نیز شده است .

 با حمایت نکردن خانه کارگر(به عنوان بالا ترین نهاد کارگری ) از محمود احمدی نژاد درانتخابات ریاست جمهوری وبیشتر شدن  تحریم های اقتصادی علیه ایران بعد از روی کار احمدی نژاد و همچنین بالا رفتن هزینه ها در کارخانه ها برای تهیه مواد خام در بخش خصوصی وهزینه های بالای مدیران در بخش دولتی کارگران باید بار سنگین فشار اقتصادی را به دوش بکشند.

بزرگترین مشکل کارگران نداشتن اتحاد و همدلی در بین خودشان است واین مشکل از نبودن امنیت شغلی وهمچنین نبودن شغل کافی در جامعه نشات می گیرد و این امر مسئله ای بنام زیرآبزنی را در کارخانه ها زیاد کرده است ومتاسفانه این امر با استقبال مدیران نیز مواجه می شود. مشکل دیگر پایین بودن سطح سواد در این قشر است البته خوشبختانه با آمدن دانشگاه علمی کاربردی و دادن امتیاز به خانه کارگر برای ایجاد یکی از واحدهای دانشگاه علمی کاربردی این مسئله تا حدودی بهتر شد ولی متاسفانه اکثر مدیران کارخانه ها با ادامه تحصیل کارگران خود مخالفت می کنند ویا اگر در حین خدمت موفق به گرفتن مدرک دانشگاهی شوند آن مدرک را در حقوق وارتقای شغلی آن کارگر تاثیر نمی دهند . مورد دیگر آگاه نبودن کارگران از حقوق قانونی خود وآشنا نبودن آنها با قانون کاراست. مشکل دیگر پایین بودن حقوق کارگران است وقتی نرخ دستمزد کارگران در سال 1390 سیصدوشصت هزارتومان اعلام می شود نباید امیدی به بهبود وضع کارگران داشت زیرا با اعمال قانون هدفمند کردن یارانه ها کارگران ما به ریال حقوق دریافت می کنند وبه دلار هزینه می کنند.وبزرگترین مشکل کارگران نبودن امنیت شغلی است و وجود قراردادهای موقت 3ماهه وحتی کمترکه دیگر امیدی برای این قشر زحمت کش باقی نگذاشته است.

درپایان فقط می توانم آرزو کنم مشکل این قشر زحمت کش هر چه سریع تر حل شود البته این مشکل یا مشکلات تا زمانی که خود کارگران نخواهند حل نمی شود به امید آن روز.

ودر پایان باز هم مانند همیشه

جهان با آفزینشی نو بنیاد مواجه است

قبل از هر سخن آغاز سال نوی خورشیدی را(1390) به همه ی مردم ایران وتمامی فارسی زبانان وتمام کشورها و مردمی که نوروز را جشن می گیرند تبریک وتهنیت عرض میکنم.

سال 1389 سالی پر فراز ونشیب در ایران وجهان بود مخصوصا درپایان سال که 2 مسئله مهم اتفاق افتاد

1-    هدفمند کردن یارانه ها

2-    قیام های مردمی در شمال آفریقا و خاورمیانه یا همان قیام در کشورهای اسلامی.

این مطلب مانند مطالب قبل در مورد گزینه دوم یعنی همان قیام در کشورهای اسلامی است و در زمان مناسب در مورد هدفمند کردن یارانه ها صحبت خواهم کرد البته نه به عنوان یک کارشناس بلکه به عنوان یک عضو کوچک از جامعه ایران.

بعد از بحران در بحرین و حضور نظامی عربستان و امارات در این کشور و همین طور اعلام رسمی دولت کویت مبنی بر اینکه در صورت اعلام نیاز دولت بحرین  حاضر است نیروی نظامی به این کشور اعزام کند و همین طور سکوت مجامع بین المللی در قبال این جنایت ها شورای امنیت سازمان ملل متحد بعد از یک ماه قطعنامه ای را به تصویب رساند که به ناتو وهمچنین نیروهای حافظ صلح سازمان ملل اجازه داد تا به لیبی حمله ی نظامی انجام بدهند و همچنین منطقه پرواز ممنوع را در فراز آسمان لیبی اجرا کنند.

1- در این میان کشورهای قطر و امارات  در حمله به لیبی از طرف اتحادیه عرب شرکت کرده اند.

2- و همچنین آمریکا تمایل زیادی به طولانی شدن جنگ ندارد زیرا خود در گیر مسائل افغانستان و عراق است.

3- البته فرانسه به عنوان پرچم دار این جنگ در خط مقدم حضور دارد و با این کار می خواهد حضور خود را به عنوان یکی از استعمار گران قدیمی آفریقا و یک  کشور تاثیر در این منطقه حفظ کند البته یک دلیل دیگر هم دارد وآن نیز بحران محبوبیت سارکوزی در میان مردم فرانسه است و او فکر می کند که با این کار می تواند نظر مثبت مردم فرانسه را به سمت خود و حزبش جلب نماید.

4- کشورهای چین و روسیه  با اقدام نظامی مخالف هستند و در شورای امنیت نیز رای ممتنع دادند. البته باید یادآور شوم که چین خود یک کشور دیکتاتوری و تک حزبی است و همچنین روسیه یک کشور استعمار گر و حکومتی  شبه دموکراسی دارد و همیشه بصورت چراغ  خاموش و در لوای حمایت از غیر نظامیان از دولت ها حمایت می کنند.

5- البته صحبت اصلی من در مورد سیاست های دو گانه ی مسئولین  کشور عزیزم ایران است. صدا وسیمای ایران که به عنوان یک رسانه دولتی محسوب می شود و کارشناسان این رسانه عمدتا معرف سیاست های نظام هستند بیشتر مبنای صحبت من است تا قبل از تصویب قطعنامه شورای امنیت کارشناسان شبکه های مختلف صدا و سیما بخصوص مفسرین محترم شبکه خبر از تعلل غرب و شورای امنیت وهمچنین باز گذاشتن دست قذافی در کشتن مسلمانان لیبی صحبت می کردند و دقیقا بعد از تصویب قطعنامه شورای امنیت این جنگ را جنگ نفت نامیدند و گفتند که غربی ها وقتی منافع خود را به خطر دیدند دست به این اقدام زدند واین جنگ بخاطر تامین منافع غربی ها است نه بخاطر مردم لیبی. و همچنین به تلویزیون دولتی لیبی استناد می کنند و می گویند که غیر نظامیان هدف گرفته می شوند. در اینجا باید به چند نکته اشاره کنم.

الف) در مورد کشته شدن غیر نظامیان سخن درستی است که بیان می شود و رسانه های معتبر دنیا یا همان رسانه های شمال آن را تایید میکنند ولی به هر حال جنگ تلخ است و همیشه غیر نظامیان مظلوم ترین افراد هستند .

ب) ملاک ما نباید تلویزیون دولتی لیبی باشد زیرا این رسانه کاملا دولتی است و قذافی هم کسی است که زمانی که مردم در لیبی اعتراض می کردند او عده ای را در سالنی جمع می کرد تا به نفع او شعار دهند و این تصاویر در تلویزیون لیبی پخش می شد.

ج) سهم  لیبی در تامین نفت دنیا سهمی بسیار ناچیز است و شنیده های من حاکی از این است که تنها دو درصد نفت جهان را تامین می کند.

د) ما باید بی غرض تفسیر کنیم چون ما با غرب اختلاف داریم  نباید با تمام کارهای آنان مخالفت کنیم و تفسیری انجام دهیم که به نظر بر سد که ما با اقدامات قذافی موافق هستیم البته آقای احمدی نژاد آن اقدامات را محکوم کردند ولی این عمل یک سیاست یک بام و دو هوا ست اگر نیروهای ائتلاف به لیبی حمله نمی کرد نیروهای قذافی شهر بنغازی را به تصرف خود در می آوردند واین اتفاق کار را برای مردم لیبی سخت می کرد.

ه) اگر غرب می خواست به نفت لیبی دست پیدا کند همان حکومت قذافی بهترین گزینه بود زیرا او فقط ژست مخالفت با غرب را میگرفت و غرب می داند چه قذافی باشد یا نباشد ویا چه حاکمان کشورهای عربی باشند یا نه به منافع خود نه تنها در لیبی بلکه در تمام کشورهای عربی دست پیدا می کنند.

مانند همیشه باید منتظر بنشینیم تا ببینیم در آینده چه اتفاقی رخ خواهد داد و در پایان جمله ی همیشگی

(جهان با آفرینشی نو بنیاد مواجه است) 

با ورود نیروهای نظامی عربستان و امارات به خاک بحرین قیام های مردمی در منطقه وبه خصوص بحرین وارد مرحله ی تازه شد. در اینجا چند سوال مطرح می شود که چرا پادشاه بحرین از شورای همکاری خلیخ فارس چنین در خواستی کرده است؟ وچرا این شورا در قبال بحران لیبی چنین تصمیمی نگرفت؟ ویا اینکه عربستان چنین تصمیمی را برای متحد ودوست صمیمی خود یعنی حسنی مبارک اتخاذ نکرد؟

1- آن چیزی که تا کنون مسلم هست این است که اکثریت مردم بحرین شیعه هستند ولی حکومت در دست اقلیت سنی بحرین است وحکومت های منطقه به خصوص عربستان به هیچ عنوان دوست ندارند که یک حکومت شیعی دیگر در منطقه بوجود بیاید.

2- دولت آمریکا از این اقدام حمایت کرد در صورتی که اگر دولت ایران چنین اقدامی انجام می داد نه تنها آمریکا بلکه اتحادیه اروپا و حتی شورای همکاری خلیج فارس علیه این موضوع موضعی منفی می گرفتند.

3- شرق عربستان که سهم بسیار عمده ی در تولید نفت این کشور دارد در دست شیعیان عربستان است و عربستان برای اینکه این بحران به داخل خاک عربستان کشیده نشود بهترین راه را در همکاری با پادشاه بحرین و سرکوبی شیعیان این کشور دیده است دقیقا همان اتفاقی که چند وقت گذ شته در مورد یمن و شیعیان این کشور و دخالت نظامی عربستان در خاک یمن رخ داد.

4- وظیفه کشورهای شیعه منطقه (ایران و عراق) و دیگر کشورهای جهان ومنطقه این است که در مقابل اقدامات دولت بحرین (به خصوص تیر اندازی از فاصله نزدیک به معترضان بحرینی و در خواست کمک از نیروهای نظامی کشورهای همسایه) تصمیمی قاطع و به دور از ملا حظات سیاسی و قومی و نژادی ومذهبی اتخاذ کنند حتی با کمک نظامی به مخالفان دولت بحرین .

5- اگر نیروهای نظامی شورای همکاری خلیج فارس می خواهند به صلح درجهان کمک کنند باید به کمک مردم لیبی بروند و در مقابل نسل کشی معمر قذافی از مردم این کشور دفاع کنند و هر چه سریعتر تصمیمی مقتضی در اتحادیه عرب اتخاذ نمایند.

در پایان همان طور که قبلا نیز در نوشته های خود گفته ام جهان با آفرینشی نو بنیاد مواجه است.     

در چند ماه اخیر شاهد اعتراضات مردمی در منطقه خاور میانه بوده ایم که این منطقه استراتژیک را دچار بحران کرده است. وجه تشابه این اعتراض ها در این است که مردم این کشورها همه در برابر دیکتاتوری های موجود در این کشورها برخاسته اند. در کشورهایی همچون لیبی ومصر حضور پر رنگ نظامیان در راس قدرت راشاهد بودیم و هستیم و در کشورهای امیر نشین حاشیه خلیج فارس تسلط اقلیت را بر اکثریت شاهد هستیم(مانند بحرین) اما نکته مهم این اعتراض ها در فرا گیر بودن این اتفاقات به صورت فرا گیر در منطقه می باشد که این جریان یادآور انقلاب های رنگی درکشورهای تازه استقلال یافته شوروی است. اما تفاوتی که این انقلاب های رنگی با اتفاق های امروز در کشورهای عربی اسلامی داشتند در این است که معترضین در آن کشورها طرفدار غرب بودند و می خواستند خود را از زیر چتر روسیه نجات دهند وبه آغوش غرب بروند اما در کشورهای عربی اسلامی جریان کاملا متفاوت است آنها کاملا توسط غرب و بخصوص آمریکا حمایت می شوند و جالب تر این است که همین کشورها از اعتراض های مردم منطقه حمایت می کنند زیرا به خوبی می دانند  که هر حکومتی که در این کشورها بر سر کار بیا ید حمایت غرب و آمریکا را نیاز دارد حتی کشورهای ثروتمند این منطقه مانند عربستان و کویت که جزء کشورهای ثروتمند دنیا محسوب می شوند.

نکته قابل توجه دیگر در این اعتراض ها تلاش سایر کشورها در شبیه سازی این اعتراضات با وقایع دیگر در همان کشورها چه از طرف حکام آن کشورها وچه از طرف اپوزیسیون آن کشورها می باشد. اما آنچه را که باید مد نظر قرار داد آن است که این اتفاقات مختص به هیچ کشور و هیچ  گروهی نیست بلکه متعلق به مردم همان کشورهاست و نباید آن را برای مقاصد سیاسی خود مصادره  کرد.

و در پایان باید به نکته بسیار مهم اشاره کرد وآن این است که به گفته ی ابن خلد ون جهان با آفرینشی نو بنیاد مواجه است و ما در عصر جهانی شدن هستیم . جهان متحول شده است و مرزها برداشته شده است وباید به آزادی های مدنی احترام گذاشت زیرا اگر چنین اتفاقی رخ ندهد شاهد اتفاقاتی مشابه در سایر کشورهای جهان و به خصوص منطقه خاور میانه خواهیم بود حتی اگر ادعای دموکراسی را با خود داشته باشند.  

روابط عمومی هنر هشتم

در زمان حاضر در زمینه لزوم وجود روابط عمومی در سازمانها هیچ کس  به خود تردیدی راه نمی دهد اما ابهامهای اساسی هنوز رفع نشده و وجود دارد از جمله اینکه  روابط عمومی چیست؟ برای چه به وجود می آید؟ وظایف و حدود اختیار کارگزار و مدیر روابط عمومی در چه حدی است ؟ کارکردهای عمده آن چه می باشد ؟ و... که این ابهامها در بسیاری از سازمانها وجود داشته و پاسخ قانع کننده ای برای آن ارائه ننموده اند .

البته اینگونه سوالات در سازمانها و موسساتی که از سه ضلع تفکیک ناپذیر مدیر آشنا به علم ارتباطات ،مدیر و کارگزارروابط عمومی متخصص  و ارتباط حسنه با رسانه های پویا و علمی  برخوردارند حل شده و از فواید آن تمام سازمان  نفع می برند .

از روابط عمومی به عنوان هنر هشتم و دست آورد قرن بیستم یاد می کنند که علی رغم اینکه نسبت به سایر علوم علم جدیدی است اما توانسته رده‌های عالی علمی و آزمون و خطا را به سرعت طی نموده و در سازمانها و موسسات به عنوان وزنه ای قوی و انکار ناپذیر جا باز کند و به جرئت می توان گفت امروزه هیچ موسسه یا سازمان بزرگ جهانی را نمی توان یافت که روابط عموم ی نداشته باشد .

در ایران نیز دهها سال است که روابط عمومی با عناوین مختلفی در سازمانها و ادارات عموماً دولتی وجود داشته وموسسات خصوصی  کوچک و بزرگ نیز در 30 سال اخیر به اهمیت داشتن  واحدی به نام روابط عمومی در سیستم خود پی برده اند. و مشکلات روابط عمومی دستگاههای دولتی در ایران اشاره شود تا انشاء ا... به کمک اساتید علوم ارتباطات که در ایران کم نیستند، مسئولین دلسوز مملکت و مدیران روابط عمومی  به  رفع آنها بپردازند .

لازم به ذکراست در این مقاله مشکلات بسیار مختصر بررسی شده  و هرکدام از این موارد قابلیت بررسی و کنکاش بیشتری را داشته و برای آنها می توان دهها مقاله نوشت که این مهم را به فرصتهای بعدی  و سایر همکاران فعال در این حوزه  ، متخصصین و اساتید علوم ارتباطات واگذار می کنم.

الف) ارکان روابط عمومی

1-اطلاع رسانی 2- متقاعد کردن و متمرکز ساختن مردم 3- جلب مشارکت مردم 

ب) اهمیت وظایف روابط عمومی

1- رسالت روابط عمومی ارائه و انتشار عملکرد و پخش فعالیتهای واقعی دستگاههای ذیربط و گروه‌های رسانه ای جمعی مرتبط 2- اعلام موجودیت  ، معرفی و شناساندن هویت  مؤسسه 3- شناساندن ارکان فعالیت سازمان یا موسسه به مخاطبین

 ج)نقاط قوت اجرایی در زمینه وجود روابط عمومی در یک اداره یا سازمان

 1- دلایل و انگیزه های واقعی بیرونی برای کار در یک سازمان کم است و روابط عمومی می تواند این انگیزه را با نوع ارتباطی که با مخاطب می گیرد افزایش دهد 2- از وقوع بسیاری از ناهنجاریها پیشگیری می کند 3- موجب زدودن غبار فراموشی از پیکره مؤسسه می شود 3- پیوند ارتباطی بین کارگزاران و کارمندان با مدیر مؤسسه ایجاد می کند. 

د) مشکلات روابط عمومی ها

1-  کمبود کارکنان متخصص  در روابط عمومی ها :اکثر کسانی که در ادارات یا موسسات کار روابط عمومی انجام می دهند یا اصلاً تحصیلات آکادمیک ندارند یا تحصیلات آنها با روابط عمومی مرتبط نیست.

2-  نگرانی مدیریت از انتشار آمار و حقایق و منفعل شدن روابط عمومی ها:

معمولاً مدیرانی که احساس می کنند در کارشان نقطه ضعف وجود داشته و یا آمار و اطلاعات درستی در مورد اداره خود ندارند همواره از منتشر شدن عملکرد شان واهمه داشته ، لذا از اینکه کسی اطلاعات آنها را فاش کند می ترسند که اینگونه مدیران چون روابط عمومی ها به رسانه ها دسترسی دارند همواره مراقب آنها هستند که اطلاعات را به بیرون ندهند و نگاه امنیتی به روابط عمومی دارند.

3-  محدود کردن فعالیتها به امور خاصی مثل تهیه پلاکارد در مناسبتها، تهیه بلیط هواپیما و...:یک باور غلط در ادارات جا افتاده که روابط عمومی فقط مسئول نصب پلاکارد ، تهیه بلیط هواپیما، اعلامیه تسلیت، تهیه دسته گل ، نصب روزنامه در تابلو اعلانات و خلاصه هر کاری که هر کس قادر به  انجام آن است می باشد  و برای درست انجام شدن این امور اینگونه کارها به روابط عمومی که معمولاً به نظر آنها بی‌کارترین فرد اداره است واگذار می شود)

4-  برگزاری سمینارها و میزگردهای پر خرج : از جمله مشکلات عمده روابط عمومی ها برگزاری سمینار ها ، جلسات و میزگردهای پر خرجی است که عمده کار آن به عهده روابط عمومی است و مدیران و مسئولین این اداره کار روابط عمومی را با آن می سنجند که شاید بیشتر امور آن ربطی به روابط عمومی نداشته و هیچ دستاوردی برای جلب مشارکت مخاطبین ندارد و روابط عمومی را از وظیفه اصلیش مانند اطلاع رسانی به مخاطبین و مدیریت تبلیغات برنامه بازداشته و فقط وقت روابط عمومی را تلف می کند .

5-  پیگیری نکردن موضوعات طرح شده در سمینار ها برای ایجاد اصلاحات لازم در بهبود کیفیت عملکرد و به روز کردن موضوعات: حال که سمینار یا جلسه ای در سازمان برگزار می شود به علت اینکه روابط عمومی نقش پادوی این برنامه ها را دارد معمولاً مصوبات آن پیگیری نشده و ابتر می ماند ، البته جلسات تخصصی که معمولاً برای روبط عمومی ها برگزار می شود نیز همین وضعیت را می یابد .

6-  در اختیار نداشتن اطلاعات و آمار ضروری : به علت عدم تخصص لازم توسط کارکنان روابط عمومی در زمینه شیوه های اطلاعات گیری و آمار گیری و یا مقاومت سازمان در ارائه اطلاعات باعث نداشتن اطلاعات ضروری سازمان توسط روابط عمومی ها می شود  و روابط عمومی را با مشکلات زیادی مواجه می کند زیرا یکی از مهمترین خصایص روابط عمومی داشتن اطلاعات و آمار دقیق از دستگاه است تا هر موقع مدیران و یا رسانه ها به اطلاعات و آمار نیاز داشته باشند به راحتی در اختیار آنها بگذارند و روابط عمومی  فاقد این موارد یک روابط عمومی خنثی و بی اثر در سیستم خواهد بود لذا باید روابط عمومی ها با شیوه های علمی و درست به جمع آوری و به روز کردن اطلاعات و آمار دستگاه پرداخته و دستگاه نیز مانعی برای آن ایجاد نکند .

7- محدود کردن و دامن زدن به بروکراسی در مراحل کار و افزودن و محدود کردن اطلاعات به موارد ارائه شده و عدم همکاری درکسب اطلاعات بیشتر:در سازمانها اگر هم روابط عمومی دارای دانش جمع آوری اطلاعات باشد به علت وجود کاغد بازی و بروکراسی اداری ، همکاری نکردن مدیر و قسمتهای مختلف ، دادن اطلاعات غلط و بعضاً به صورت قطره چکانی به روابط عمومی موجب می شود روابط عمومی ها یا از دریافت اطلاعات خسته شده و دنبال این کار را نگیرد و یا اطلاعات بسیار کم و محدودی در اختیار او قرار گرفته تا از کار سازمان سردر نیاورد و مشکلات را نتواند به مقام مافوق به صورت آماری و نظر سنجی ارائه دهد.

8- ممانعت از ورود خبرنگاران و گزارشگران به سازمان و واحدهای تابعه و بروز ندادن اطلاعات به ارباب جراید : معمولاً مدیران و روابط عمومی های غیر متخصص از ورود خبرنگاران به درون سازمان جلوگیری می کنند و اگر هم با خبرنگاران ارتباط داشته باشند به صورت یکسویه و اکثراً آماری است یعنی در قالب پرداخت پول و چاپ خبر در رسانه انجام می شود و با خبرنگاری واقعی که به کنکاش در یک سازمان پرداخته و اشکالها و نقاط ضعف را در کنار محاسن پیگیری می کند ارتباط ندارند و چون مدیر و روابط عمومی از انتشار نقاط ضعف واهمه دارند خبرنگاران را به درون سیستم راه نمی دهند و در نتیجه ارتباط آنها با مخاطبین خود به صورت یک سویه نامتناسب بوده و باز خورد اطلاعاتی که به رسانه ها می دهند نیز بسیار کم و   غیر کاربردی است .

9- عدم استقلال نسبی به عنوان یک حوزه مدیریت : همانطور که در چارت  سازمان ها تعریف شده روابط عمومی درست در کنار مدیر قرار گرفته و در درخت سازمانی هردستگاه بعد از مدیرسازمان روابط عمومی قرار دارد  و فقط از خود مدیر سازمان هم دستور می گیرد ، اما به علل مختلفی که وجود دارد معمولاً روابط عمومی ها از استقلال در حوزه های کاری خود چه  از سوی مدیران و چه از سوی سایر عوامل سازمانی  برخوردار نیستند که از دلایل این مسئله عدم شناخت مدیر از حوزه فعالیت و عملکرد روابط عمومی ، قبول  نداشتن استقلال نسبی روابط عمومی ،  باور نداشتن به تخصص و دانش روابط عمومی از سوی مدیر می باشد و علت هایی نیز به خود روابط عمومی ها  برمی گردد که یا فاقد دانش و تخصص روابط عمومی بوده و یا قدرت نشان دادن خلاقیت خود را نداشته و نمی توانند توانایی خود را اثبات کنند و یا هر دو این دلایل می تواند صادق باشد .

10- جبهه گیری و برخورد با خبرنگارانی که بر خلاف سازمان یا مؤسسه اطلاعات تهیه کرده اند : یکی از مشکلاتی که باعث عدم پویایی و رشد یک روابط عمومی می شود نداشتن روحیه انتقاد پذیری از سوی مدیرسازمان  ویا  روابط عمومی و یا هر دو می باشد ، زیرا روابط عمومی و مدیرسازمان  باید بدانند که یک رسانه که به صورت درست به رسالت خود عمل کند باید همه چیز را از نقاط قوت تا ضعف ببیند و فقط نباید تأیید کننده سازمان باشد و اتفاقاً اگر رسانه ای  فقط تمجید کند  باید در رسالتش شک کرد ،  لذا اگر در مقابل یک انتقاد  بر آشفته و به جای پاسخ گویی صحیح به یک انتقاد نابجا و یا پذیرش نقطه ضعف جبهه گیری نموده و برعلیه خبرنگار و رسانه کاری انجام دهد مثلاً دیگر به او آگاهی یا خبر ندهد  این ضعف روابط عمومی و سازمان را می رساند و باعث بدبین شدن رسانه به سازمان می گردد .

11- کنترل مصاحبه خبرنگاران با مدیر قبل از مصاحبه : یکی از شیوه های بسیار بدی که بعضی  روابط عمومی ها با توصیه مدیران و یا ابتکار خود انجام می دهند بررسی سئوالهای خبرنگاران پیش از مصاحبه و یاد دادن سئوالهای مورد نظر به خبرنگاران در مصاحبه و میزگردها برای جلوگیری از نفوذ خبرنگاران رسانه های جمعی و دسترس آنها به اطلاعات است تا نتوانند هر سئوالی را از مدیران مؤسسه و یا سازمان بپرسند که این روش باز هم به ترس مدیران و عدم تخصص روابط عمومی ها بر می گردد چون اگر بدانند خبرنگاران رسانه ها با سئوالات فنی و به چالش کشیدن پاسخ گویان سازمان می توانند به  بهبود امور کمک  کنند  هرگز جلوی سئوالهای خبرنگاران را نمی گیرند.

به هر صورت امید است با برطرف کردن موانع کار برای روابط عمومی ها از جمله توجیه و آموزش مدیران سازمانها در زمینه علوم ارتباطات و روابط عمومی ، بالا رفتن علم مدیران روابط عمومی  و بکار گیری نیروهای متخصص این رشته در سازمانها  و همکاری رسانه ها به عنوان چشمان بیدار مردم و مخاطبین بتوان هنر هشتم را در دستگاهها و سازمانها نهادینه و علمی  نمود.

سه هفته است که مردم مصر در میدان التحریر قاهره گرد هم جمع شده اند تا به 30سال حکومت حسنی مبارک پایان ببخشند. دیشب خبری که همه خبرگزاری های را تحت تاثیر خود قرار داد این بود که حسنی مبارک در یک پیام تلویزیونی می خواهد استعفا دهد ولی در کمال ناباوری این اتفاق رخ نداد.

در ابتدا باید گفت که کارشناسان و خبرگزاری های دنیا بسیار از خود عجله نشان دادند و با اطمینان کامل از رفتن رییس جمهور مصر صحبت به میان آوردند وحتی برخی از کشورها در رسانه های خود این استعفا را از پیش تبریک گفتند. ولی در کمال ناباوری دیده شد که حسنی مبارک نه تنها استعفا نداد بلکه به بیان دلاوری های خود پرداخت و حتی مسئولیت کشتارهای اخیر را نیزنپذ یرفت و بیشتر قصد مظلوم نمایی داشت تا استعفا.

بعد از سخنان وی عمر سلیمان معاون رییس جمهور مصر بر صحنه تلویزیون حاضر شد و گفت که دیگر همه چیز به پایان رسیده و مردم باید بر سر کارهای خود حاضر شوند وکشور باید به حالت عادی برگردد.

درباره اتفاقات دیشب (21/11/89) چند نکته حائز اهمیت است :

1- دیشب حسنی مبارک در بخشی از سخنان خود گفت (که تسلیم فشار کشورهای خارجی نمی شود) با توجه به این گفته وبا نگاه به تیتر خبرگزاری ها و رسانه های مهم جهان این مسئله  قابل توجه است که مبارک قبل ازسخنان دیشب خود با مقامات آمریکا وانگلیس وکشورهای تاثیر گذار جهان صحبت های داشته است وهمه آن مقامات از این استعفا مطمئن بودند ولی مبارک بر خلاف آن عمل کرد زیرا بعد از صحبت های دیشب وی عصبانیت را از سخنان باراک اوباما و دیگر مقامات دنیا مشاهده کردیم. آن چیزی که تاکنون از خبرها بد ست آمده است این است که مبارک قبل از برنامه تلویزیونی دیشب با مقامات اسرائیلی مذاکره کرده است واسرائیلی ها از مبارک حمایت کرده اندو مبارک بیشتر تحت حمایت  اسرائیل است  تا تحت حمایت وتاثیرآمریکا ودر خبرها آمده است که سخنان دیشب مبارک با حمایت اسرائیل انجام گرفته است.

2- سخنان عمر سلیمان نشان دهنده این است که به احتمال قوی ارتش مصر وارد میدان می شود. اگر تاریخ معاصر مصر را مطالعه کنیم می بینیم حکومت های مصر در دست نظامیان بوده است واین اتفاق دوباره نیز رخ خواهد داد وتا زمانی که یک حکومت آزاد و دموکراتیک در مصر بر قرار شود ارتش مسئولیت کشور را در دست می گیرد البته اکنون این اتفاق افتاده است ولی از این به بعد با تمام توان خود به اداره کشور مشغول می شود.

اما امروز(22/11/89) تلویزیون مصر اعلام کرد که مبارک به شرم الشیخ که یک شهر توریستی در مصر است رفته است ولی ساعتی بعد حسنی مبارک درپیامی از سمت خود استعفا داد و موجی از شادی مصر را فرا گرفت. اکنون این سوال مطرح است که چرا دیشب مبارک استعفا نداد؟ آیا مبارک تحت فشارهای بین المللی این کار را انجام داده است؟ آیا همانطور که آمریکا حمایت خود را از پادشاه ایران برداشت حمایت خود را از حسنی مبارک نیز برداشتند واو را مجبور به استعفا کردند؟

جواب تمام این سوالات را باید در سالهای بعد در کتابهای تاریخ ویا کتاب خاطرات مبارک واطرافیانش ویا اسناد محرمانه سازمانهای جاسوسی کشورهای تاثیر گذار جهان و منطقه جستجو کرد.

اما از همه مهمتر پایان حکومت مصر در سالروز پیروزی انقلاب اسلامی ایران در22بهمن1357است.آیا این اتفاق یک شبیه سازی تاریخی است؟ و...

البته رویدادی که درمصر رخ داد پیامی است به تمام دیکتاتورها یا شبه دیکتاتورهای جهان که صدای مردم خود را بشنوند  و با بازکردن فضای سیاسی کشورهای خود وبا شنیدن خواسته های آنان از اتفاقاتی مشابه که در مصر رخ داد جلوگیری کنند.

آیا اتفاقاتی که در مصر رخ داد اردن و یمن و دیگر کشورهای خاورمیانه را در بر می گیرد؟ آیا وقت این تغییرات در منطقه فرا رسیده است؟

از این تاریخ به بعد تمام صحبت ها بر سر تعیین جانشین مبارک است وباید دید کدام شخص بهترین گزینه برای جانشینی اوست.غربیها بدنبال شخصی هستند تاراه مبارک ودوستی با اسرائیل را ادامه دهد وخواسته های مردم مصر را نیز برآورده کند مانند( مهمترین گزینه عمر موسی دبیر کل اتحادیه عرب وگزینه دوم البرادعی است) اما بعضی از کشورهای منطقه علاقمند به روی کار آمدن یک دولت مذهبی مانند اخوان المسلمین هستند. همه این موارد حدس و گمان است پس باید همچنان منتظر نشست تاببینیم در روزهای آینده در مصر چه اتفاقاتی رخ خواهد داد.

ایجاد انگیزه هنر روابط عمومی

یکی از مهمترین و سخت ترین دل  مشغولیهای هر سیستم و هر سازمانی حرکت برای اهداف تعیین شده و تحقق رسالتهایی است که برای آن پیش بینی کرده و تعیین راهکارها برای آینده موفق در سازمان می باشد.

برای این منظور انگیزه فردی و جمعی برای رسیدن به آن امری غیر قابل تردید است .

ایجاد انگیزه در بین مخاطبان درون سازمانی یکی از مهمترین دستاوردهای روابط عمومی است .

برای تعامل بهتر نیاز به ارتباط است و برای برقراری ارتباط انگیزه لازم است . پس روابط عمومی نقشی تعیین کننده برای رسیدن به اهداف سازمانی را ایفا می کند علم و هنری که چنانچه بر آن احاطه کامل نداشته باشیم بار منفی آن چشمگیر و نارضایتی و تزلزل و عدم اطمینان به آینده در کوتاهترین زمان ممکن منجر به شکست سازمانی می شود.

همدلی سازمانی و افزایش انگیزه در کارکنان به منظور غلبه بر بحرانهای ایجاد شده ، با در اختیار گرفتن چرخ ارتباطات موجب آرامش و تسهیل سازش با محیط شده و نقاط ضعف را به نقاط قوت تبدیل و با شفاف سازی می توان امید به آینده را جلوه گر کرده و این تجلی امید هنری است که فقط باید در روابط عمومی جستجو کرد و همواره روابط عمومی به عنوان ابزاری کارآمد باید به آن توجه داشته باشد.

یکی از راهکارهایی که می تواند موجب همدلی سازمانی شود ، ارزش نهادن به پیشکسوتان و همکاران با تجربه قدیمی است ، زیرا با بزرگ کردن آنها خود را بزرگ و پویا کرده و همکاران جوان احساس خواهند کرد در سالهای بعد می توانند در یک سازمان فعال جای قدیمی ها را پر کرده و در آرزوی آنکه آنها هم روزی به عنوان همکاران با تجربه یاد خواهند شد، امید به آینده را سرلوحه کار خود قرار خواهند داد . همانند یک خانواده کوچک که فرزند با تبعیت از پدر و الگو قراردادن او موجب حفظ و انسجام نهاد خانواده می شود و نشاط و زندگی را می توانیم در این جامعه کوچک مشاهده کنیم. بالعکس زمانیکه فرزند برای تجربه پدر ارزشی قائل نباشد ، زنجیره های خانواده گسسته شده و هرج و مرج جایگزین و پایه خانواده از هم پاشیده می شود. 

آیا به راستی باید تجربه و اندوخته دیگران را به سادگی و به سرعت فراموش کنیم ؟ و خانه ای را که سالها پابرجا مانده ، خراب و از نو بنا کنیم ؟ یا می توانیم با کمی اغماض و با شهامت از صاحبنظران نه

به نام بلکه عملکرد آنها را فرا گرفته و دنباله رو تجربه آنها باشیم ، عوامل شکست آنها را تجزیه و تحلیل کرده و عوامل پیروزی آنها را سرلوحه کار خود قرار داده ، قوت و توسعه بخشیم . وجود آنها را غنیمت شمرده و برای آنکه فردا جوانان نیز از ما سرمشق گرفته و یاد کنند ، ارزش و منزلت بزرگترها و پیشکسوتان را حفظ کنیم که خود بزرگترین  عامل پیوند سازمانی و ایجاد انگیزه است .

چرا هر کس فکر می کند همه چیز را درباره روابط عمومی می داند و یا اینکه فکر می کند توانایی آن را دارد که آنرا هدایت کند .روابط عمومی علم گسترده ای است که ابتدا و انتهای آن طولانی است بنابراین هر کس که در گوشه ایی از آن قرار می گیرد احساس می کند از روابط عمومی سررشته و آشنایی کافی دارد . باید گفت روابط عمومی فقط برای روابط عمومی است . هر کس مقصود و منظور خود را می داند ولی به عنوان کارشناس دارای تجربه و تخصص در روابط عمومی می باشد و به عبارت بهتر کسی که در روابط عمومی کار می کند باید فن روابط عمومی را بداند.

آنچه یک کارشناس روابط عمومی باید بداند ، وقتی از علم روابط عمومی سخن گفته می شود ، چگونگی ارتباطات عنوان می شود و مسائل روابط عمومی را بیان کرده و به زبان می آوریم ، ممکن است هر فرد، مسئول یا مدیری مدعی باشد که آنرا می شناسد و آنچه را که گفته شد بیشتر از دیگران آگاهی داشته و خود را به عنوان صاحبنظر موجه می داند و از هر نظر خود را عالم به علم روابط عمومی می شناسد .

در چنین  موقعیتهایی کارشناس روابط عمومی نباید موضوعی را که یادآوری می کند روی آن مسئله تکیه کرد و پا فشاری کند به ویژه در زمانیکه به عنوان کارشناس در روابط عمومی مشغول کار هستیم قطعا نتیجه عکس می دهد زیرا در سازمانهای ما افراد بسیاری هستند که در جایگاههای بالاتر اداری بوده و دارای نفوذ می باشند و خود را محق به اظهار نظر می دانند . باید توجه داشت کسانی به علم روابط عمومی اگاهی دارند که این علم را آموخته باشند و تحصیلات آنها در همین زمینه باشد و در آن تجربه کسب کرده باشند.

متاسفانه در هر تحول و دگرگونی در جامعه یکی از اولین قربانیان روابط عمومی است و پس از تغییر مدیریت روابط عمومی نیز تغییر کرده و کسانی سررشته کار را در دست می گیرند که کمتر اطلاعی از روابط عمومی دارند .

 مدیریت جدید در سازمانها که تمایل وافری دارند روابط عمومی به صورت چشم و گوش بسته تحت نظارت کامل آنها باشد و نقطه نظرات و ایده های آنها را موبه مو اجرا کند از انتخاب خود در بدو امر بسیار راضی هستند و بدون توجه به عواقب اینگونه انتخابها و با توجه به اینکه در کوتاه مدت به نظر می رسد همه چیز بر وفق مراد است غافل از آنکه بدلیل همین آشنایی و نزدیکی مدیر روابط عمومی با بالاترین مقام سازمان هیچکس شهامت بازگو کردن مشکلات ، چالشهای ایجاد شده و بیان نقاط ضعف و قوت را ندارد و از فعالیتهای اشتباه مدیران به ویژه در روابط عمومی به عنوان فعالیتهای ویژه و برجسته نام بوده و با عنوان کردن آنکه هنر مرد مداری را گسترش داده اند آنرا بزرگ می کنند.

این نوع برخوردها تا زمانیکه سازمان و یا هر سیستمی با چالش جدی یا بحران مواجه نشود، پاسخگو است بدون آنکه عواقب آن را در نظر بگیرند . نیاز مالی ، ترس از تغییر و نگرانی از تنبیه و اخراج و مواخذه موجب عقب نشینی افراد و تملق و چاپلوسی می شود که برای هر سازمانی بسیار خطرناک است .در حالیکه روابط عمومی علمی و متخصص  روابط عمومی می تواند نسبت به شفاف سازی و جلوگیری از این نوع برخوردها موفق عمل کند .

در غیر این صورت مدیریت از درک عقب ماندگی و دور شدن از اجتماع مخاطب خود عاجز است .

باید دانست مدیریت بر روابط عمومی هر سازمانی تحت تاثیر ساختار و فرهنگ آن سازمان و مخاطبین آن است . فعالیت در یک محیط تجاری کاربرد خود را  دارد و طیف خاصی از مهارتها در آن کارایی دارد .

یک سازمان خیریه ، یک سازمان خدماتی، تولیدی هر یک روابط عمومی خاص خود را می طلبد و نمی توان کارکردهای آن را با یکدیگر مقایسه کرد.

استفاده از فعالیتهای برنامه ریزی شده روابط عمومی موجب پویایی و نشاط سازمانی شده و انگیزههای فردی و جمعی و همکاری و همدلی سیستم را افزایش می دهد.

اشاره کنیم که جوانان امروز آرزو دارند در ابتدای راه بیشترین مطالب را که دارای معنی و مفهوم کاربردی باشد آموزش دیده و فرا گیرند و آن را به صورت واقعی و شفاف درک کنند و در مسیر اصولی و صحیح حرکت نمایند

ما می توانیم با ارتباط بهتر بین پیشکسوتان و جوانان ، کسانیکه این راه را طی کرده اند ، بستری فراهم کنیم تا تجربه قدیمیها در کنار توان و قدرت جوانان قرار گیرد. ایجاد بستر مناسب و ارتباط بین نسل قدیم و جدید موجب نشاط و پویایی در هر سازمانی خواهد شد و این هنر روابط عمومی است .

 زمانیکه قدیمیها بدون توجه کنار می روند هیچ انگیزه ای برای انتقال تجربه خود ندارند و جوانان که نمی دانند از کجا باید حرکت را ادامه داده یا آغاز کنند ، بار دیگر به نقطه صفر بازگشته و زمان را از دست می دهند . این خلا موجب می شود همیشه نوعی تاخیر و عقب ماندگی را نسبت به سایر جوامع شاهد باشیم.

هنر مردمداری ، تخصص روابط عمومی علم پیچیده ای است که باید از متخصص آن بهره گرفت و گرنه معماری که آجری را کج بنا نهد تا ثریا کج خواهد رفت .

روابط عمومی چیست ؟

روابط عمومی تعاریف گوناگونی دارد اما در یک جمله کوتاه ونسبتاً نزدیک به مفهوم  آینه تمام نمای یک موسسه است                                                                                                                                                                                                                                                                                    
بخش بزرگ رسالت روابط عمومی ها ارائه کردن ، نشان دادن وانتشار وپخش فعالیتها وعملکردهای واقعی دستگاه زیربط به جامعه ، گروه و جمعیتی که بنحوی با آنها در ارتباط هستند می باشد .

و در نهایت روابط عمومی عبارتست از (( ابلاغ اطلاعات واقعی مؤسسه به مخاطبین زیربط و کسب نظریات انها به منظور ایجاد حس تفاهم )) .

پیشینه:

                                                                                                                             
ظهور  وپیدایش روابط عمومی از اوائل قرن بیستم میلادی در کشور آمریکا و چند کشور اروپایی و حدوداً از سال 1320 به بعد در ایران میباشد

                                                 
آقای ایوی لی پدر روابط عمومی آمریکا و موجد و طراح برنامه های نوین روابط عمومی است ، ایشان عقیده داشت که سیاست پرده پوشی مؤسسات علّت عمده سؤ ظن مردم نسبت به آنها می باشد وی در سال 1906 اولین دفتر روابط عمومی را در نیویرک تاسیس کرد و بیانیه اصول را منتشر کرد .
در ایران در دهه سی ابتدا در شرکت نفت و سپس بتدریج در ادارات مختلف کشور دفاتر روابط عمومی فعال گردید.

اهمیت :

قرن حاضر را علاوه بر تسخیر فضا ، اتم ، کامپیوتر ، لیزر و غیره بحق عصر ارتباطات نامیده اند

ابزار فنی ارتباطی از قبیل تلفن ، رادار ، تلگراف ، پست ، فاکس ، ماهواره مخابراتی و تکنولوژیهای پیشرفته در این زمینه ها انسانها را به هم نزدیک و نزدیکتر کرده است .

وسایل ارتباطی مانند مطبوعات ، رادیو ، تلویزیون بسیاری از شیوه های زندگی را عوض کرده است و گویی که دنیای گسترده ما به دهکده جهانی تبدیل شده است .

-    روابط عمومی ها پُلهای ارتباطی بین سازمانها و جمعیتها و طرفهای زیربط هستند .
-    روابط عمومی ها بیان کننده و منادی اخبار و اطلاعات سازمانها به مخاطبین خود هستند ، اما تا کنون مبّلغ و منادی خوبی برای خود نبودند و نقش سازنده و خطیر آنها در ازهان عمومی کم رنگ و کم اعتنا بوده است
-    روابط عمومی بر شانه راست بار (( اقناع )) و بر شانه چپ خود ((ترغیب)) را حمل می کند که این دو رسالت عظیم شاخه های هدف نهایی آن ایجاد حسن تفاهم است .  

 نقش روابط عمومی در تحقق اهداف :

-    اولین گام در حرکت روابط عمومی اعلام موجودیت و معرفی و شناساندن هویت مؤسسه و ارکان و اهداف آن در حوزه فعالیت است .

-    در گام بعدی با ایجاد ارتباطات گسترده و گفت و شنودهای صمیمانه با کارکنان و مردم و متخصصین وکارشناسان از طریق افکار سنجی و مصاحبه به نتایج زیر دست پیدا کند :

1- نقاط ضعف اجرایی در زمینه های فنی  ، اداری و تولید و توزیع و سایر جهات مربوط آشکار شود . 
2- دلایل و انگیزه های واقعی بیرونی ودرونی تعلل و رکود و توقف شناخته شود .
3- از وقوع بسیاری از ناهنجاریها و معضلات محتمل پیشگیری به عمل   می آید .
4- وجه دیگر فعالیت های روابط عمومی زدودن غبار فراموشی و انزوا و گمنامی از پیکره مؤسسه .
از این رو شایسته است که از مجریان و مسئولین آگاه و صدیق روابط عمومی ها با تعبیر (( چراغ داران )) راه توسعه یاد کنیم .

هنـر روابط عمومی 

 شاید عجین شدن دو اصطلاح «هنر» و « روابط عمومی» با یکدیگر اصطلاح نامأنوسی را پدید آورد. هر دو کلمه مجموعه ای بسیار بزرگ از معانی و شرح بسیاری از امور را در پی دارند.

هنر که منشأ آن ذوق و استعداد بشریت است ، خود دامنه ای بسیار بزرگ از ابداعات فرهنگی را شامل می شود. گرچه این اصطلاح را سرآمد بسیاری از بخش های زیرمجموعه آن قرار داده اند و اقسامی همچون هنر سینما، هنر موسیقی ، هنر تجسمی و .... را شامل می شود و این تقسیم بندی حد و معیارهایی دارد و مورد توافق اندیشمندان این عرصه قرار گرفته است اما شاید بتوان با شرح این اختلاط جدید جایگاه آن را در کنار کلمه « روابط عمومی » توجیه کرد.

گرچه اکثریت قریب به اتفاق بزرگان و متخصصان روابط عمومی آن را یک علم می دانند و بحث روابط عمومی یا همان اصطلاح غریب (PR) را در چارچوب مباحث علمی مطرح می کنند اما اگر آن را یک هنر بدانیم از دامنه تئوری بودن خارج و به عرصه اجرا و عمل بیش از پیش نزدیک می شود. البته شاید با طرح این موضوع بتوان همه نظرات متنوع و مختلف و بعضاً ضد و نقیض و مبهم را در باب روابط عمومی در چارچوب « هنر» بودن آن به یک نظریه واحد رسانید.

در سمینار مالزی که در چارچوب یک سفر علمی آموزشی به آن کشور و با حضور تعدادی از کارشناسان ارشد روابط عمومی برگزار شد، احساس برای دستیابی به پیشرفت و تحولات اثرگذار به یقین بیشتر نزدیک شد. پیشرفت نه چندان بلند مدت و ارتباط و اخلاق و رفتار مردم سرزمین مالزی – مردمی که از چندین فرهنگ با ساز و کارهای مختلف فرهنگی، جامعه ای با مقبولیت و جاذبه بسیار خلق کرده اند – شاید نمونه عملی و به انجام رسیده موضوع این نوشتار یعنی « هنر روابط عمومی» است .

اگر به زبان عامه روابط عمومی را روش های علمی ارتباط و تبادل افکار و اندیشه ها بیان کنیم و ابزاری برای آن قایل شویم ، بهره گیری از این ابزار و روش ها « هنری» می طلبد که در این سفر به نظر رسید مردم و مسئولین مالزی با دستیابی به این هنر  شیوه نوینی در برقراری ارتباط مستقیم ، ساده و سالم بین گزینه های پیشرفت که اهم آن «امکانات، مسئولین و مردم» است را یافته اند .

دریافت این ارتباط به تنهایی هم نمی تواند موجبات این آرامش در رفتار و کردار و زندگی روزمره را ناشی شود و اینجاست که باز هم به وجود «هنری» در این میان نیاز می شود. اگر « هنر » را در ارتباط بین ابزارها و استعداد و ذوق بیان کنیم ، مردم و خصوصاً متخصصین کشور مالزی هنرمندترین افرادی بودند که در عرصه روابط عمومی از نمره بالایی برخوردار هستند . روش های صحیح و بسیار ساده و بی آلایش ارتباط مردمی با مسئولین از ابزارها و امکانات گرفته تا تمایلات و برخوردها شاید عمده ترین سرفصل های  این موفقیت ها است.

آنان با بهره گیری از این علم و این هنر جامعه ای پیشرو، با حداقل مشکلات ساخته اند و در کمترین زمان طی مراحل ترقی نموده اند و اکنون با همتی بلندتر از گذشته در پی اثبات و تحکیم این حد از پیشرفتند. درمقایسه ای بسیار ساده و نه تخصصی، معیارهای کشور اسلامی مان، سابقه و قدمت فرهنگ آن، همگن بودن فرهنگ و سنت آن و خصوصاً حاکمیت مذهب قانونمند، نظم گرا و عدالت محور شیعه، امتیازی بالاتر از آنچه مردم مالزی را به این حد از پیشرفت رسانده است به خود اختصاص خواهد داد.

این پیشرفت و سعادت در چارچوب قوانین اسلام و با تبعیت از دستورات انسان ساز آن و با کسب تجربه از روها و ابداعات دیگران مطمئناً پیشرفت بهتر، اساسی و سالم تری را حاصل خواهد نمود .سفر به مالزی و شرکت در سمینارها و جلسات علمی و آموزشی و دیدار با مسئولین آن کشور و بازدید ازموفقیت ها و پیشرفت های آنها و ارتباط با مردم آن، این نوید را می دهد که هر جامعه ای که مردم و مسئولین آن با شفاف سازی و ارتباط سالم و صحیح بین خود عزم را برای ترقی و رسیدن به معیارهای واقعی زندگی جزم نمایند، این توان را خواهند داشت که در دوره ای کوتاه این راه را طی نمایند و به قله رفیع تحول و سازندگی برسند.

چه اینکه ایران عزیزمان از سرمایه های بسیار انسانی و ملی و از ذخایر بزرگ زیرزمینی و از استعدادهای بنام در جهان برخوردار است و قابل مقایسه با هیچ کشوری نیست. این سفر در تحکیم این نکته که برقراری صحیح رابطه بین مردم و مسئولین و مدیران و بین تولید کننده و مصرف کننده نه تنها یک هنر برای روابط عمومی هاست بلکه یک فضای جدید را پیش روی کارشناسان این عرصه قرار داد.